طبقهبندی، ساختار و تکثیر انگلها
Parasite Classification, Structure and Replication
برگرفته از Murray, Medical Microbiology — فصل ۶۷
تکیاختهها تکسلولیاند و در بدن انسان تکثیر میشوند؛ بنابراین یک عفونت اولیه میتواند به بار انگلی عظیم برسد، همانطور که در مالاریا رخ میدهد.
Protozoa multiply in the host
کرمها (هلمینتها) پرسلولیاند و معمولاً در انسان تکثیر نمیشوند؛ بنابراین شدت بیماری با تعداد انگل بلعیدهشده رابطهی مستقیم دارد. پیامد آن این است که بیشتر افراد آلوده بدون علامتاند و اقلیتی با بار بالا عمدهی بیماری را تحمل میکنند.
Helminth burden determines disease
استرونژیلوئیدس استثنای مهم این قاعده است: چرخهی خودآلودگی دارد و لارو در همان میزبان به فرم عفونی تبدیل و دوباره وارد میشود. نتیجه این است که عفونت دههها پس از ترک منطقهی اندمیک پابرجا میماند و با کورتیکواستروئید به هایپراینفکشن کشنده تبدیل میشود.
Strongyloides autoinfection
میزبان نهایی جایی است که مرحلهی جنسی انگل رخ میدهد و میزبان واسط جایی که مرحلهی غیرجنسی. نکتهی گمراهکنندهی مشهور: در مالاریا پشه میزبان نهایی است و انسان واسط — برخلاف تصور رایج، تعریف بر پایهی محل تولید مثل جنسی است نه اهمیت بالینی.
Definitive vs intermediate host
در تکیاختهها، تروفوزوئیت شکل فعال و تکثیرشونده است اما در محیط دوام نمیآورد؛ کیست شکل مقاوم و انتقالدهنده است. تریکوموناس کیست ندارد و به همین دلیل تنها با تماس مستقیم جنسی منتقل میشود.
Trophozoite and cyst
شناخت چرخهی زندگی مستقیماً راهبرد پیشگیری را تعیین میکند، زیرا هر چرخه یک حلقهی قابل شکستن دارد: کفش برای کرم قلابدار و قارچهای زیرجلدی، پختن گوشت برای تنیا و تریشین، کنترل حلزون برای شیستوزوما، و کنترل پشه برای مالاریا.
Breaking the cycle
ائوزینوفیلی در عفونت کرمی عمدتاً در مرحلهی مهاجرت بافتی لارو بارز است، نه هنگام استقرار کرم بالغ در لومن روده؛ بنابراین شمارش طبیعی ائوزینوفیل، عفونت کرمی رودهای را رد نمیکند.
Eosinophilia depends on the stage
